علم کبوتر داری

علم کبوتر داری

شپش انگلی خارجی است که از پرها وپوست تغذیه می کند.در کبوتر یازده نوع شپش پر وجود دارد که همه آنها از پرهای کبوتر وگاهی از خون آن تغذیه می کنند.بسیاری از کبوترها به این انگل آلوده اند. آلودگی خفیف اهمیت چندانی ندارد.اما آلودگی شدید بر فعالیت کبوتز تاثیر دارد.عامل بیماری زا نوعی شپش پر است که تمامی مراحل رشد ونمو خود را روی بدن کبوتر می گذراند وتخمهای خود را به ساقه پرها می چسباند و شش تا هفت روز بعدلاروها از تخم بیرون می آیندو پس از ۳ تا ۴ هفته بالغ می شوند.یک شپش ماده ممکن است تا یکصد و بیست هزار تخم بگذارد.معروفترین شپش پر کبوتر شپش کولمبی کولا کولمبه(Columbicola Columbae)است که بدنی کشیده بطول ۱.۸تا۲.۷میلی متر وعرض ۳میلی متر دارد.

نشانه های آلودگی:شپش از روی کراتین(پروتئین موجود در پرها)وچربی پرها تغذیه می کند.چربی موجود در پرها باعث چرب شدن پرها شده وپرها را در مقابل خیس شدن حمایت کرده وآنها را نرم نگه می دارد.از این رو آلودگی با شپش باعث ژولیدگی پرها وخوردگی آنها می شود.شپش همچنین پرهای کوچک را نیز می خوردکه این کار باعث رشد غیر طبیعی پرها می گردد.

درمان:سم پاشی مستقیم پرها و آشیانه با محلول مالاتیون ۴٪ یا کاربایل ۵٪به میزان مناسب.

نوشته شده توسط احمد در 11:48 AM |  لینک ثابت   • 

اصلاح نژاد یعنی اصلاح ژنهای مفید.فرض کنیم دو کبوتر داریم که کاملا از نژاد وذات آنها بی اطلاعیم.از آنان جوجه کشی می کنیم.جوجه های آنها را جلد کرده واز راه دور پرواز می دهیم.حالت اول:مشاهده می شود که یکی از این جوجه ها بر می گردد.ودیگری باز نمی گردد.دوباره جوجه ای را که بازگشته به راه دورتر می بریم واینکار را تا فاصله ۱۵۰کیلومتری ادامه می دهیم(این مسافت تقریبا برای کبوترانی که در دست ما ایرانی ها است و اصلاح نژاد نشده اند کافی است)اگر جوجه فوق الذکر که حدودا ۳ماه از عمرش گذشته از این فاصله بازگشت.آنرا نگه داشته تا بالغ شود.حال در اینحالت نتیجه می گیریم:پدر و مادر این جوجه(یکی از آنها یا پدر یا مادر)دارای نژاد خوبی نیست یا حداقل ناقل ژنهایی است که از نظر جهت یابی کارایی ندارند.حالااگر می خواهید نتیجه مطلوبی بگیرید باید دو کار انجام بدهید:۱-یک کبوتر نر ویک ماده دیگر تهیه کنید(اگر از ذات آنها مطلع باشید و بدانید از چه مسافتهایی آمده اند که چه بهتر)و به ترتیب مورد قبلی عمل کنید واگر در حالت اول یکی از جوجه های آنها نیز از همان فاصله فوق الذکر بازگشت. آنوقت آنرا نگه دارید تا بالغ شود سپس آن دو جوجه را با هم جفت کنید در اینصورت احتمال اینکه جوجه های بوجود آمده ناقل ژن ناکارآمد از نظر جهت یابی باشند نصف می شود.مطمئن باشید به زحمتش می ارزد.۲-می توان نر وماده اولی را از هم جدا کرد ونر وماده اصلاح نژاد شده ای را با آنها جفت کرد.البته اگر از ذات نروماده دومی که می خریم با اطلاع باشیم بهتر است و به قول معروف دستمان جلوتر است.اگر هم مقدور نباشد با کمی زحمت بیشتر خودمان می توانیم به کبوترهای اصلاح نژاد شده ای دست پیدا کنیم.البته من مورد دوم را پیشنهاد نمی کنم چون زحمتش بیشتر است.اصلاح نژاد بحث گسترده ای دارد که بقیه آنرا در پستهای بعدی برایتان می نویسم.

نوشته شده توسط احمد در 1:15 PM |  لینک ثابت   •