تبليغاتX
علم کبوتر داری

شنبه 1387/11/19

عفونت پارامیکزوویروسی کبوتر (پاراآنفولانزا)

  • بیماری پارامیکزوویروسی کبوتر (پاراآنفولانزا) Paramyxo Virus Infection: 

عفونت پارامیکزوویروسی عفونت حادی است که با اسهال و نشانه های عصبی و پیچش گردن مشخص می گردد.عامل بیماری ویروس پارامیکزو است که حرارت بر آن تاثیر نموده و ضد عفونی های معمولی آنرا از بین می برد.راههای انتقال عفونت به دو روش مستقیم عفونت از راه تماس نزدیک با پرندگان وحشی در هنگام مسابقه(البته در کبوتران مسابقه مسافتی)منتقل می گردد.در روش غیر مستقیم عفونت از راه غذا و آب و لوازم آلوده و از طریق پرندگان حامل بیماری که از خود عوارضی نشان نمی دهند منتقل می گردد. 

 

  • نشانه های درمانگاهی:   

اسهال سبز- بی اشتهایی-ژولیدگی پرها و سختی پرواز-لرزش سر و گردن و در پی آن فلجی بالها و پاها دیده می شود.نسبت آلودگی بر حسب حدت ویروس بین ۲۰٪ تا ۸۰٪ بوده و نسبت مرگ و میر ممکن است به ۹۰٪ نیز برسد.  

  

  •  نشانه های کالبد گشایی: 

آثار بیماری در کالبد گشایی مشخص کننده بیماری نیست.معمولا شاهد خونریزی جدار روده ها-پانکراس و پیش معده همراه با پر خونی ریه ها بزرگ شدن طحال خواهیم بود. 

  • تشخیص: 

در آزمایشگاه می توان ویروس را جدا کرده و بر روی جنین تخم مرغ ویا بافت سلولی کشت داد.همچنین می توان با آزمایش سرولوژی وجود پادتن های بیماری را تشخیص داد. 

  • تشخیص تفریقی: 

این بیماری را باید از بیماری سالمونلوز و نیوکاسل تفریق کرد.این کار را می توان در آزمایشگاه انجام داد. 

  • پیشگیری: 

جلوگیری از اخطلاط کبوترها با پرندگان وحشی و رعایت بهداشت جایگاه و لوازم آن. 

از بین بردن لاشه کبوترهای تلف شده در اثر بیماری به روش بهداشتی. 

استفاده از واکسن روغنی تهیه شده از ویروس کشته.  

نوشته شده توسط احمد در 7:8 PM |  لینک ثابت   • 

شنبه 1387/11/19

بیماری پاکس

این بیماری توسط نوعی ویروس بوجود می آید.این ویروس معمولا از اواخر تابستان و اوایل پاییز فعالیت بیشتری داشته و موجب بروز علائمی در کبوتر ها می گردد.علائم این بیماری بر روی پلک کبوتر بصورت  توده ای چرکی و زرد رنگ پدیدار می گردد. 

 

این بیماری دو نوع علامت دارد: 

۱-علائم پوستی ۲-علائم درونی 

علائم پوستی بصورت لکه های زرد رنگی برروی نوک-چشم و بینی کبوتر قابل مشاهده است.ممکن است این دانه ها به حدی رشد کنند که باعث مرگ کبوتر گردند.  

 

 

 

 

 

 

علائم درونی بصورت زائده ها و دانه هایی در دهان و درون بینی کبوتر پدیدار می شود. 

برای پیشگیری از این بیماری می توان کبوتر را واکسینه نمود البته گمان نکنم واکسن این بیماری در ایران موجود باشد. 

برای درمان به محض مشاهده علائم ۱سی سی پودر اکسی تتراساکلین را در ۱ لیتر آب حل کرده و بمدت ۳ روز در اختیار کبوتران قرار می دهید.البته نباید بگذارید که خیلی دیر شود و بیماری پیشرفت نماید.روش فوق تنها باعث می گردد که باکتریها کمتر بتوانند در بدن کبوتر فعالیت کنند زیرا سیستم ایمنی بدن کبوتر توسط ویروس تضعیف گردیده است.در خلال ۳ روزی که پودر تتراسایکلین را به پرنده ها می خورانید ویوله دو ژانسین را از داروخانه انسانی تهیه کرده و  گوش پاک کن را به این ماده آغشته کرده و روزی یکبار تمام زخمها و دهان کبوتر را با آن شستشو دهید. 

این بیماری را نباید با تریکوموناس اشتباه گرفت.در بیماری تریکوموناس دانه های زرد رنگی در گلو و دهان کبوتر پدید می آید که درمان آن توسط مترونیدازول انجام می گیرد.شرح این بیماری در پست های قبلی قابل دسترسی می باشد.

نوشته شده توسط احمد در 7:7 PM |  لینک ثابت   • 

شنبه 1387/11/19

عفونت هرپس ویروسی Herpes Virus Infection

عفونت ویروسی حادی است که انسان-پرندگان و بسیاری از جانداران دیگر را بیمار می نماید. بیماری در کبوتر بصورت در گیری خفیف دستگاه تنفس و تغییراتی در اندامهای داخلی ظاهر می شود.در شکل شدید بیماری دستگاه عصبی درگیر می شود.این شکل بیماری با میزان بالای مرگ و میر-فلجی و پیچش گردن مشخص می گردد.عامل بیماری ویروس هرپس کبوتری است که نسبت به ضد عفونی کننده های معمولی و گرما حساس است.بطوری که گرمای ۵۶ درجه سانتی گراد بمدت نیم ساعت آنرا از بین می برد. 

  • نشانه های درمانگاهی: 

۱- شکل تنفسی:در این شکل بیماری نشانه های عمومی نظیر ژولیدگی پرها-کم اشتهایی-عدم توانایی پرواز و اسهال سبز دیده می شود.همچنین بیماری با التهاب و تورم ملتحمه چشم و نشانه های تنفسی که با ترشحات بینی شروع و به تنگی نفس منجر می شود همراه است. 

۲-شکل عصبی:در این شکل بیماری نشانه های عصبی مانند:ناتوانی حرکت-فلجی بالها و پاها-لرزش و گاهی پیچش گردن دیده می شود.بعلت فلجی نسبت مرگ و میر بویژه در جوجه ها به ۹۰٪ می رسد.نشانه های بیماری در برخی از کبوترها ظاهر نمی شود و این پرندگان در طول زندگی خود حامل عامل بیماری زا بوده و منشا انتقال عفونت به پرندگان دیگر می مانند. 

  •  نشانه های کالبد گشایی: 

مناطق نکروز در کبد و طحال و پانکراس.التهاب فبرینی در مخاط بخش بالایی دستگاه تنفسی و همچنین التهاب کیسه های هوایی از نشانه های کالبد گشایی بیماری است. 

  • تشخیص: 

بیماری را می توان از روی نشانه های بیماری و کالبد کشایی و دیدن کنجیدگی های درون سلولی(با میکروسکوپ)تشخیص داد. 

  • تشخیص تفریقی: 

بیماری را باید از عفونت پارامیکزو ویروسی و نیوکاسل تفریق کرد. 

  • پیشگیری: 

برای این بیماری دو نوع واکسن موجود می باشد.یکی واکسن کشته که نتایج چندانی بهمراه نداشته است و دیگری واکسی تخفیف حدت یافته که نتایج خوبی بهمراه داشته است. 

نوشته شده توسط احمد در 7:6 PM |  لینک ثابت   • 

یکشنبه 1384/11/23

بیماریها

از میان بیماریهای مختلف این پرنده به خطرناک ترین آنها پرداخته و شرح می دهم.

۱-نیوکاسل:این مرض توسط ویروس ایجاد گردیده و سلولهای این حیوان توسط ویروس مورد حمله قرار میگیرندوعلائم آن خستگی وتشنگی و ضعیف شدن سریع-گاهی محو شدن چشم وگاهی هم این بیماری از نوع عصبی می باشدو ویروس در اینحالت به سلولهای عصبی حیوان حمله کرده وباعت فلج شدن اعصاب آن میشود.که علائم این نوع چرخش گردن و یا فلج شدن یک یا دو بال و پا می باشد.اغلب این بیماری پرنده ای را که بدن وی ایمنی لازم را ندارد بسرعت خواهد کشت.درمان خاصی برای این بیماری وجود نداشته وقبل از ابتلای حیوان به بیماری باید آنرا واکسینه کرد.اما در برخی موارد مخلوط ماست وسیر باعت فعالیت دستگاه ایمنی بدن پرنده شده است.اما این یک درمان قطعی نمی باشد.

۲-آنفولانزا و آبله:علائمی از جمله بوجودآمدن دانه های بزرگ بر روی بدن پرنده و صدای نابهنجار مجاری تنفسی پرنده و ترشحات چشم وبینی آن میباشد.این بیماریها نیز مانندموارد فوق درمان قطعی نداشته وحیوان باید قبلا واکسینه گردد.

امراض باکتریایی:معمولا این نوع بیماریها در اثر زیستن پرنده در محیطهای غیر بهداشتی یا غذای آلوده اتفاق میافتد درمان این نوع بیماریها توسط انواع مختلفی از آنتی بیوتیکهامانند تتراسایکلین وتایلوزین صورت میگیرد.

نوشته شده توسط احمد در 1:50 PM |  لینک ثابت   •