علم کبوتر داری

kabootar-e-mosabeghe — Sun, 08 Feb 2009 05:18:52 GMT

لطفا جهت دسترسی به مطالب و اطلاعات جدیدتر به آدرس زیر مراجعه فرمایید.

با تشکر

http://kabootar-e-mosabeghe.blogsky.com

با سلام

kabootar-e-mosabeghe — Sat, 07 Feb 2009 16:10:18 GMT

دوستان عزیز در سراسر کشور می توانند در صورت تمایل به من ایمیل بزنند و چند فیلم مستندی که در اینجا در دست ماست برایشان ارسال کنم.

ایمیل من:ahmad_s1360@yahoo.com

سی دی ها عبارتند از:

۱-نژاد کبوتران مسابقه -چگونگی تربیت و استفاده انسان ار آنها از جنگ جهانی دوم تا کنون.

۲-مسابقات و المپیک کبوتران مسابقه مسافتی(مسابقات انگلستان)

۳-امراض مختلف کبوتران مسابقه و تزئینی که دوبله شده به فارسی است و بسیار مجموعه ارزشمندی است که به نظر من تمام کبوتر داران باید آنرا ببینند.در دو حلقه سی دی.

4-مصاحبه با کبوتردار مشهدی و مصاحبه با رئیس فدراسیون کبوترداران آلمان در دو حلقه سی دی.

دوستان گرامی جهت تهیه مجموعه فوق می توانند به آدرس ایمیل:

ahmad_s1360@yahoo.com ایمیل بزنند.

باتشکر

بیماری وورم WORM

kabootar-e-mosabeghe — Sat, 07 Feb 2009 15:43:33 GMT

در این بیماری ظاهر پرنده سالم به نظر می رسد و بیماری مشهود نیست.با بررسی مدفوع کبوتر در آزمایشگاه می توان پی به این بیماری برد.

شکل میکروسکپی این انگل:

گاهی اوقات در اثر این بیماری رنگ مدفوع پرنده به شکل زیر در میآید:

انگلها در روده حیوان به شکل زیر در آمده و باعث مرگ آن می شوند:

عامل ایجاد این بیماری سندرومی است به نام راند وورم اگ ( round worm egg) این سندروم در زیر میکروسکوپ شبیه کرمهای تخم مرغی بزرگی می باشد.این کرمها وقتی بزرگ شدند داخل رگها و روده پرنده زندگی می کنند و اندازه آنها به ۴ تا ۵ سانتیمتر می رسد و می توانند باعث مرگ پرنده شوند.پس از پیشرفت این بیماری در قسمت زیر شکم پرنده توده قرمز رنگی قابل مشاهده است.ضمنا این بیماری می تواند منجر به بیماری کوکسیدیوز شود.

درمان: گرم لوامیزول را در ۴لیتر آب حل کرده و به مدت ۳روز به پرندگان بخورانید.مراقب باشید دز دارو بیشتر نشود زیرا سمی می باشد.

ضمنا شرح کامل تمام بیماریها در سی دی ها موجود می باشد.

بیماری ریسپریتوری یا سرماخوردگی کبوتر

kabootar-e-mosabeghe — Sat, 07 Feb 2009 15:40:59 GMT

بیماری ریسپریتوری(RESPIRATORY) یا اصطلاحا سرماخوردگی کبوتر:این بیماری بیشتر هنگامی پدید می آید که جمعیت زیادی از کبوتران با هم در ارتباط باشند.این مرض شامل تعدادی از باکتریهای بیماریزا می باشد که در نقاط مختلف بدن کبوتر ایجاد بیماری می کنند.

مدفوع در این بیماری به شکل زیر در می آید:

علائم این بیماری شامل:تب-سرماخوردگی-سردرد-گلودرد و درد در دیگر نقاط بدن کبوتر است.یکی از مهمترین علائم این بیماری تجمع ماده ای لزج در چشم وبینی و ورم چشم است.

این بیماری می تواند با تضعیف سیستم ایمنی بدن پرنده موجب ایجاد امراض دیگر هم شود.ضمنا گاهی از بینی کبوتر آب قرمز یا زرد رنگی بیرون می آید که از طریق آن می توان پی به این بیماری برد.

همچنین زخم یا کبودیهای زرد یا قرمز رنگ در زیر شکم پرنده به چشم می خورد.بعضا در این بیماری دیده شده که حیوان برای تنفس با مشکل مواجه است.

درمان:خورادن پودر تتراسایکلین بصورت یک گرم در یک لیتر آب بمدت ۳ تا ۵ روز.اگر درمان فوق مفید واقع نگردید ۰.۲ سی سی تایلوزین ۵درصد را بمدت ۲ روز(هر روز ۰.۲ سی سی) را در عضله پرنده تزریق نمایید.این بیماری ممکن است ویروسی یا باکتریایی باشد.

ضمنا شرح کامل تمام بیماریها بهمراه فیلم و نشان دادن حالات مختلف کبوتر در سی دی هایی که در بالا ذکر شده موجود است.

پاسخ به سولات در رابطه با کنه

kabootar-e-mosabeghe — Sat, 07 Feb 2009 15:39:11 GMT

سلام احمد آقا.اگه میشه در مورد مبارزه با کنه توضیح بدین.ممنون

حامد

با سلام خدمت تمام دوستان عزیز

یکی از خطرناکترین انگلهای خارجی در کبوتر کنه می باشد که از خون آن تغذیه کرده و نوعی انگل تک سلولی را از طریق اندام مکنده خود وارد خون کبوتر می کند که باعث تجزیه شدن خون حیوان و در نتیجه مرگ آن می گردد.راهکار مبارزه با آن پاکیزه نگه داشتن لانه و پر کردن سوراخها و درزهای لانه کبوتران است زیرا کنه ها اغلب در این مکانها تجمع می یابند.

حال اگر کنه ها را در لابلای پرهای کبوتران خود مشاهده کردیم چه کنیم؟

بهتر است کبوتران را از لانه خارج کرده و تمام سوراخها و درزها را با گچ پر کنیم.لانه را نظافت و توسط وایتکس ۱۰٪ (۱۰۰ سی سی وایتکس را با ۱ لیتر آب مخلوط می کنیم )ضد عفونی کنیم.

برای درمان کبوتران مبتلا آنها را در آبی که تنباکو محلول در آن است آبتنی دهیم ویا پودر کپکس را از داروخانه های دامپزشکی تهیه و آنرا با دز مناسب در آب حل کرده و اجازه دهیم که پرنده در آن آبتنی کند.در صورت مشاهده بی حالی و عوارضی مانند اسهال سریعا به دامپزشک مراجعه نمایید

لازم بذکر است کنه را نباید با مگسهایی که در بدن کبوتر موجودند اشتباه گرفت.

آلودگی کبوتر با کرمهای نواری Cestodes Infestation

kabootar-e-mosabeghe — Sat, 07 Feb 2009 15:38:34 GMT

کرمهای نواری انگلهای روده هستند و در آلودگی شدید باعث نارسایی جذب مواد غذایی در کبوتر می گردندکه علت آن تغذیه انگل از محتویات روده و ترشح موادی است که بر کار گوارش تاثیر می گذارد.

عامل بیماری زا و دوره زندگی:

سه گونه از کرمهای نواری کبوتر ها را آلوده می کنند.این سه گونه عبارتند از:

1-همینولیپس Hymenolepis

2-دوینیا Davainea

3-اپورینا Aporina

از مشخصات این کرمها بند بند بودن آنهاست و همچنین آنان سر کوچکی دارند که به کمک چنگکها و بادکشهای دهانی محکم به دیواره روده ها می چسبند.هر بندی دستگاه تناسلی نر و ماده مجزا داشته و آخرین بند پس از رسیدن جدا می گردد.و بند بعدی رشد نموده و به تدریج بزرگ می شود.که در داخل آن صد ها تخم باور وجود دارد که جنین دارند.بندهای رسیده پس از جدا شدن همراه با مدفوع پرنده دفع می گردند.کرمهای نواری برای تکمیل دوره زندگی خود به یک میزبان واسط مانند حشرات-حلزونها و کرمهای خاکی و غیره نیاز دارند تا این تخمها را ببلعد.در داخل بدن میزبان واسط جنین از داخل تخم خارج شده رشد می کند و پس از غلاف دار شدن به شکل عفونی در می آید.هنگامی که کبوتر میزبان واسط را بخورد(که البته معمولا کمتر پیش می آید که کبوتر حشرات را بخورد مگر مگسهای داخل بدن خودش را) و این میزبان به شکل عفونی انگل آلوده باشد انگل به کبوتر منتقل می شودو پس از شش هفته به کرم بالغ مبدل می گردد.

راه انتقال:

آلودگی از راه خوردن میزبان واسط(که البته معمولا کمتر پیش می آید که کبوتر حشرات را بخورد مگر مگسهای داخل بدن خودش را که در بالا هم ذکر شد) که حامل شکل عفونی انگل است ایجاد می گردد.

نشانه های درمانگاهی:

در آلودگی خفیف نشانه های درمانگاهی مشاهده نمی گردد فقط ممکن است کمی از سر زندگی کبوتر کاسته شود.

در آلودگی شدید تعداد زیادی انگل در روده کبوتر تجمع نموده و عملیت گوارشی را مختل می سازند در نتیجه برخی از مشکلات ناشی از کمبود مواد غذایی بروز می کند که ممکن است زمینه ساز بیماریهای واگیر دیگری در دستگاه گوارش گردد.(بعلت تضعیف سیستم ایمنی بدن حیوان ممکن است عوامل ثانویه بروز کرده و پرنده به بیماریهای دیگر نیز مبتلا گردد)

تشخیص:

بیماری را می توان با آزمایش میکروسکپی مدفوع کبوتر و مشاهده بندهای رسیده کرمهای نواری تشخیص داد.

درمان:

1-تجویز کپسولهای ضد انگل به میزان 1 کپسول برای هر 500 گرم وزن کبوتر در روز و به مدت سه روز پیاپی و یا استفاده از پودر لوامیزول با دز مناسب.

2-از بین بردن میزان واسط بوسیله سموم حشره کش کاربایل 3% تا 5% یا مالاتیون 4%(فقط باید دقت شود که داخل لانه کبوتر ها هرگز با این مواد سم پاشی نگردد)

پیشگیری:

باید با استفاده از حشره کشها یا آهک زنده بصورت دوره ای اقدام به از بین بردن میزبانهای واسط نمود.

عفونت پارامیکزوویروسی کبوتر (پاراآنفولانزا)

kabootar-e-mosabeghe — Sat, 07 Feb 2009 15:37:47 GMT

بیماری پارامیکزوویروسی کبوتر (پاراآنفولانزا) Paramyxo Virus Infection:

عفونت پارامیکزوویروسی عفونت حادی است که با اسهال و نشانه های عصبی و پیچش گردن مشخص می گردد.عامل بیماری ویروس پارامیکزو است که حرارت بر آن تاثیر نموده و ضد عفونی های معمولی آنرا از بین می برد.راههای انتقال عفونت به دو روش مستقیم عفونت از راه تماس نزدیک با پرندگان وحشی در هنگام مسابقه(البته در کبوتران مسابقه مسافتی)منتقل می گردد.در روش غیر مستقیم عفونت از راه غذا و آب و لوازم آلوده و از طریق پرندگان حامل بیماری که از خود عوارضی نشان نمی دهند منتقل می گردد.

نشانه های درمانگاهی:

اسهال سبز- بی اشتهایی-ژولیدگی پرها و سختی پرواز-لرزش سر و گردن و در پی آن فلجی بالها و پاها دیده می شود.نسبت آلودگی بر حسب حدت ویروس بین ۲۰٪ تا ۸۰٪ بوده و نسبت مرگ و میر ممکن است به ۹۰٪ نیز برسد.

نشانه های کالبد گشایی:

آثار بیماری در کالبد گشایی مشخص کننده بیماری نیست.معمولا شاهد خونریزی جدار روده ها-پانکراس و پیش معده همراه با پر خونی ریه ها بزرگ شدن طحال خواهیم بود.

تشخیص:

در آزمایشگاه می توان ویروس را جدا کرده و بر روی جنین تخم مرغ ویا بافت سلولی کشت داد.همچنین می توان با آزمایش سرولوژی وجود پادتن های بیماری را تشخیص داد.

تشخیص تفریقی:

این بیماری را باید از بیماری سالمونلوز و نیوکاسل تفریق کرد.این کار را می توان در آزمایشگاه انجام داد.

پیشگیری:

جلوگیری از اخطلاط کبوترها با پرندگان وحشی و رعایت بهداشت جایگاه و لوازم آن.

از بین بردن لاشه کبوترهای تلف شده در اثر بیماری به روش بهداشتی.

استفاده از واکسن روغنی تهیه شده از ویروس کشته.

بیماری پاکس

kabootar-e-mosabeghe — Sat, 07 Feb 2009 15:36:53 GMT

این بیماری توسط نوعی ویروس بوجود می آید.این ویروس معمولا از اواخر تابستان و اوایل پاییز فعالیت بیشتری داشته و موجب بروز علائمی در کبوتر ها می گردد.علائم این بیماری بر روی پلک کبوتر بصورت توده ای چرکی و زرد رنگ پدیدار می گردد.

این بیماری دو نوع علامت دارد:

۱-علائم پوستی ۲-علائم درونی

علائم پوستی بصورت لکه های زرد رنگی برروی نوک-چشم و بینی کبوتر قابل مشاهده است.ممکن است این دانه ها به حدی رشد کنند که باعث مرگ کبوتر گردند.

علائم درونی بصورت زائده ها و دانه هایی در دهان و درون بینی کبوتر پدیدار می شود.

برای پیشگیری از این بیماری می توان کبوتر را واکسینه نمود البته گمان نکنم واکسن این بیماری در ایران موجود باشد.

برای درمان به محض مشاهده علائم ۱سی سی پودر اکسی تتراساکلین را در ۱ لیتر آب حل کرده و بمدت ۳ روز در اختیار کبوتران قرار می دهید.البته نباید بگذارید که خیلی دیر شود و بیماری پیشرفت نماید.روش فوق تنها باعث می گردد که باکتریها کمتر بتوانند در بدن کبوتر فعالیت کنند زیرا سیستم ایمنی بدن کبوتر توسط ویروس تضعیف گردیده است.در خلال ۳ روزی که پودر تتراسایکلین را به پرنده ها می خورانید ویوله دو ژانسین را از داروخانه انسانی تهیه کرده و گوش پاک کن را به این ماده آغشته کرده و روزی یکبار تمام زخمها و دهان کبوتر را با آن شستشو دهید.

این بیماری را نباید با تریکوموناس اشتباه گرفت.در بیماری تریکوموناس دانه های زرد رنگی در گلو و دهان کبوتر پدید می آید که درمان آن توسط مترونیدازول انجام می گیرد.شرح این بیماری در پست های قبلی قابل دسترسی می باشد.

عفونت هرپس ویروسی Herpes Virus Infection

kabootar-e-mosabeghe — Sat, 07 Feb 2009 15:35:49 GMT

عفونت ویروسی حادی است که انسان-پرندگان و بسیاری از جانداران دیگر را بیمار می نماید. بیماری در کبوتر بصورت در گیری خفیف دستگاه تنفس و تغییراتی در اندامهای داخلی ظاهر می شود.در شکل شدید بیماری دستگاه عصبی درگیر می شود.این شکل بیماری با میزان بالای مرگ و میر-فلجی و پیچش گردن مشخص می گردد.عامل بیماری ویروس هرپس کبوتری است که نسبت به ضد عفونی کننده های معمولی و گرما حساس است.بطوری که گرمای ۵۶ درجه سانتی گراد بمدت نیم ساعت آنرا از بین می برد.

نشانه های درمانگاهی:

۱- شکل تنفسی:در این شکل بیماری نشانه های عمومی نظیر ژولیدگی پرها-کم اشتهایی-عدم توانایی پرواز و اسهال سبز دیده می شود.همچنین بیماری با التهاب و تورم ملتحمه چشم و نشانه های تنفسی که با ترشحات بینی شروع و به تنگی نفس منجر می شود همراه است.

۲-شکل عصبی:در این شکل بیماری نشانه های عصبی مانند:ناتوانی حرکت-فلجی بالها و پاها-لرزش و گاهی پیچش گردن دیده می شود.بعلت فلجی نسبت مرگ و میر بویژه در جوجه ها به ۹۰٪ می رسد.نشانه های بیماری در برخی از کبوترها ظاهر نمی شود و این پرندگان در طول زندگی خود حامل عامل بیماری زا بوده و منشا انتقال عفونت به پرندگان دیگر می مانند.

نشانه های کالبد گشایی:

مناطق نکروز در کبد و طحال و پانکراس.التهاب فبرینی در مخاط بخش بالایی دستگاه تنفسی و همچنین التهاب کیسه های هوایی از نشانه های کالبد گشایی بیماری است.

تشخیص:

بیماری را می توان از روی نشانه های بیماری و کالبد کشایی و دیدن کنجیدگی های درون سلولی(با میکروسکوپ)تشخیص داد.

تشخیص تفریقی:

بیماری را باید از عفونت پارامیکزو ویروسی و نیوکاسل تفریق کرد.

پیشگیری:

برای این بیماری دو نوع واکسن موجود می باشد.یکی واکسن کشته که نتایج چندانی بهمراه نداشته است و دیگری واکسی تخفیف حدت یافته که نتایج خوبی بهمراه داشته است.

بیماری سالمونلوز پاراتیفوئیدی

kabootar-e-mosabeghe — Sat, 07 Feb 2009 15:30:18 GMT

این بیماری بسیار خطرناک و درد آور است و توسط برخی از گونه های باکتری سالمونلا(گرم منفی) پدید می آید.علائم این بیماری بصورت لکه هایی در بدن کبوتر قابل مشاهده است.این بیماری بصورت عفونت در نقاط مختلف بدن کبوتر پدید می آید که بصورت تورم در مفاصل پاها یا بالها ظهور می نماید.

این بیماری اگر درمان نشود در نهایت به مرگ کبوتر منجر می شود.در این بیماری پوست پاهای کبوتر برجسته شده و کنده می شود.

بیماری فوق بیشتر در کبوترهای جوان دیده می شود و رنگ زیر شکم کبوتر زرد رنگ شده و همچنین کبد آن متورم شده

و از علائم دیگر آن کوری کبوتر است.در اینحالت رنگ چشم کبوتر زرد یا سفید شده و چشمان کبوتر کم کم بسته می گردد.

طریقه انتقال این بیماری بیشتر از تماس کبوتر آلوده با کبوتر سالم بوجود آمده و یا از طریق مادر به جوجه انتقال و حتی از منافذ تخم هم به داخل آن نفوذ می کند.

درمان:۱ سی سی سولفادیمین سدیم را در ۲ لیتر آب حل کرده و بمدت ۳ تا ۵ روز به کبوتران بیمار بخورانید.اگر درمان فوق مفید واقع نگردید می توانید ۰.۱ سی سی جنتامایسین ۵درصد را برای مدت ۳ روز به کبوتر تزریق کنید(روزی ۰.۱ سی سی)